เหนื่อยมากกกกก....เพิ่งกลับจากไฟลท์ Toronto, Canada จากที่ดี๊ด๊าก่อนไปเพราะเป็นครั้งแรก ตั้งอกตั้งใจจะไปเที่ยวน้ำตกไนแองการ่า ลืมนึกไปว่าก่อนไปถึงต้องผ่านระยะเวลาการทำงานกว่า 14 ชม. ยาวนานมาก แถมผู้โดยสารก็เป็นอินเดียซะส่วนใหญ่ ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้โดยสารที่ขอ ขอ แล้วก็ขอมากกที่สุด เรียกว่าตอนทำงานแอบคิดว่าไม่อยากมาไฟลท์ toronto อีกเลย ได้มีเวลาพักใน crew rest ใต้เครื่องคนละสี่ชม.แต่ก็ไม่ช่วยอะไรมาก เพราะข้างล่างหนาวมากแล้วก็นอนไม่ค่อยสบายเท่าไหร่หรือว่าอาจจะยังไม่ชินก็ไม่รู้ เพราะเป็นครั้งแรกที่ทำ ultra long haul flight หรือว่าไฟลท์ที่มากกว่า 9 ชม.ขึ้นไป แล้วก็เป็นเครื่องใหม่ A340-600 เครื่องยาวมากกกก รู้สึกว่าเสิร์ฟเท่าไหร่ก็ไม่เสร็จซักที....

Niangara water falls

            และแล้วก็ถึง ประมาณ 9 โมงกว่า (แปลกแฮะ พอถึงแล้วหายเหนื่อยเลย) มีเพื่อนร่วมหิวอีก 3 คนแล้วก็กัปตันอีกสอง เลยจัดการเปลี่ยนชุดมุ่งตรงสู่ร้านอาหารเกาหลี เพราะมีเพื่อนเกาหลีสองคนไปด้วย อาหารอร่อยมากกกก enjoy eating กันสุดๆ กลับมารับขวัญที่โรงแรมอีกทีไปเดินเล่นกันต่อที่ถนน younge st. อากาศดีมากกกก เย็นๆ happy ดี๊ด๊าถ่ายรูปมากมาย สองข้างทางเป็น shop ต่างๆแล้วก็ร้านอาหาร กว่าจะกลับกันก็ทุ่มกว่าๆ แอบไปติดฝนในร้านกาแฟพักนึง พอกลับถึงเพิ่งรู้ตัวว่าง่วงมากมาย เลยสลบไปซะเลย 

ร้านอาหารเกาหลี อาหารเกาหลีแท้ๆ อร่อยมากกกกกกกกกกกกกก ^-^

ถ่ายกับเพื่อนเกาหลีสองคน อีกคนลูกครึ่งไทยกับชาติไหนก็ไม่รู้ (ลืม)

เดินเล่นในเมืองที่ younge st. กับขวัญ

           เพื่อนโทรมาปลุกแต่เช้าอีกวันนึงชวนไป Niangara รวมพรรคพวกได้ 7 คน นั่งรถบัสของทัวร์ไปประมาณเกือบสองชม.ไปลงที่ casino (1 ใน top 5 ของโลก) ใหญ่มาก แต่ก็ไม่ได้เข้าไปเล่นอะไร เดินต่อไปทีน้ำตกเลย  อยากบอกว่าสวยยยยยยมากกกกกกกกก.....มีทั้งฝั่ง new york แล้วก็ฝั่งแคนาดา ลืมเรื่องไฟลท์ขามาซะสนิท 555 ถ่ายรูปกันเยอะมาก เฮฮากันสุดๆ เพื่อนเกาหลีสองคนลงไปในเรือด้วย มันจะเห็นน้ำตกชัดกว่า เค้าบอกว่าเหมือนในหนังเวลาที่มีพายุหนักๆเลย เสียดายไม่ได้ลงไปเพราะนึกว่าแพง ไม่ได้เอาตังค์ติดตัวไปเยอะ จิงๆแล้วก็ประมาณห้าร้อยบาท เลยว่าถ้ามีโอกาสคราวหน้าค่อยลงเรือแล้วกัน ฝนตกมานิดหน่อยตอนเกือบจะกลับแล้ว รถออกอีกทีตอนหกโมงเย็น กลับมาถึงแถวโรงแรมเกือบสองทุ่มก็เลยเดินหาอะไรกินกับขวัญต่ออีกหน่อยก่อนกลับโรงแรม

เพื่อนคนไทยอีกคน ชื่อว้วย (ชื่อเรียกยากมากก) เหมือนคนญี่ปุ่นเลย

        ตื่นมาตอนเช้า ฮือๆ ไม่อยากกลับเลย คิดถึงไฟลท์แล้วเหนื่อยจิงๆ แต่ไฟลท์ขากลับยังดีกว่าขามานิดหน่อย อาจเป็นเพราะ galley จัดการได้ดีกว่าขามา (นิดหน่อย) ปวดขามาก ดีที่ไปบินกับขวัญแล้วก็คนไทยอีกคน ก็ยังคอยช่วยกันได้ แต่ต้องเดินเสิร์ฟในเคบินตลอด พอถึงอาบูดาบี แต่ละคนแทบจะเดินตุปัดตุเป๋แล้ว กลับมาสลบเป็นตายไปเลย...

เหนื่อยไฟลท์ แต่ happy canada จ้า.......