ไปถึงโรงแรมตอนเช้า อยากออกเลยเหมือนกัน แต่ก็ง่วงมากเพราะทำไฟลท์มาตั้งแต่กลางคืนแถมไฟลท์ยาวเกือบแปดชม. ก็เลยขอนอนพักซักหน่อย พอดีที่โรงแรมมีรถ shutter bus ไปที่ห้างใหญ่ ที่ Mandela square ทุกครึ่งชม.ก็เลยนัดกันอีกทีตอนเที่ยงครึ่ง ห้างอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมเท่าไหร่แต่ใหญ่มากกกกกแถมมีหลายชั้นเดินยังไงก็ไม่หมด ไปถึงต้องไปแลกตังค์ก่อน ทุกทีจะแลกมาตั้งแต่อาบูดาบีเลย แต่คราวนี้เอาดอลล่าห์มาแลกที่นี่ เลยเสียเวลามากมายเพราะขั้นตอนเยอะแยะเหลือเกิน ต้องขอทั้ง passport, ID กรอกเอกสารรายละเอียดอีก เลยคราวหน้าถ้ามาแลกมาเลยดีกว่า >.< แถมประตูเข้าก็ป้องกันซะหลายชั้น เพื่อนบอกว่าที่นี่ต้องเข้มงวดเรื่อง security เพราะนับว่าเป็นประเทศที่ค่อนข้างอันตรายระดับต้นๆเลยทีเดียว  ถ้าเข้าไปในเมืองจิงๆต้องระวังเพราะมีการฉกชิงวิ่งราว ไล่ยิงกันเลย ฟังแล้วน่ากลัวแฮะ ดีทีบริเวณที่พักค่อนข้างจะสงบไม่มีอะไร

ที่มาของชื่อ Mandela square มาจากชายที่ยืนตระหง่านอยู่ข้างหลังนี่แหละค่ะ เค้าว่าเป็นคนสำคัญของประเทศนี้

             แลกตังค์เสร็จเกิดท้องร้องจ๊อกๆเลยหาของกินกัน ที่นี่ขึ้นชื่อเรื่องเสต๊กแล้วก็พวกอาหารอิตาเลี่ยน เรียกว่ามาที่นี่ไม่อดตายเพราะร้านอาหารเยอะมากๆๆเรียกว่าเลือกไม่ถูกเลย สุดท้ายเลือกร้านที่มีที่นั่งด้านนอกเปลี่ยนบรรยากาศที่เคยกินแต่ร้านในห้าง

      ร้านตรงกลาง เต๊นท์สีเทากลาง Mandela square ที่น๊อตกินอาหารกลางวันกะเพื่อนค่ะ

             จริงๆอยากไปเที่ยวซาฟารีเพราะถือว่าเป็นที่เที่ยวดังของที่นี่แล้วก็อยากไป cultural village แต่ได้พักแค่ 24 ชม. เวลามันเพียงพอจิงๆ แถมราคาค่อนข้างแพงหลายพันอยู่เหมือนกัน ก็เลยผลัดไปเป็นคราวหน้าแล้วกัน ถ้าได้มาอีก ถึงโรงแรมแล้วจะรีบออกเลย พอกินเสร็จก็เลยเดินวนๆอยู่ในห้าง ไปๆมาๆตอนจะกลับหาทางออกไม่เจอซะงั้น อย่างที่บอกมันกว้างจิงๆอ่ะ สุดท้ายหาเจอก็กลับมาโรงแรมมีเวลาพักประมาณสองชม.เพราะเพื่อนๆคนอื่นเค้านัดไปกินข้าวเย็นกันตอนหกโมงครึ่ง 

รวมพลที่ล็อบบี้ของโรงแรม เตรียมพร้อมไปกินอาหารเย็นกัน

            ถึงเวลานัดมาเจอกันที่ลอบบี้ เรียกว่ามากันเกือบหมดขาดไปแค่สามคนเอง เดินไปที่ร้านเสต็กมีชื่อของที่นี่อยู่ไม่ไกลจากโรงแรม แถมมีไวน์ให้ลูกเรือกินฟรีอีกต่างหาก เรียกว่าเฮฮาปาร์ตี้กันมากมายไม่เว้นทั้งกัปตันแล้วก็ first officer ของเราก็ร่วมด้วย กินๆอยู่ฝนตกหนักมาก แต่ก็ไม่หวั่นนั่งคุยเล่นกันต่อสบายใจเฉิบ พอฝนซาเรียกรถโรงแรมมารับ กัปตันยังชวนไปผับอีกแน่ะ ประหนึ่งว่าไม่มีไฟลท์เช้ากันเลยวันรุ่งขึ้น >.< แต่น๊อตกะเพื่อนคนไทยไม่ไหวแล้ว เหนื่อยแล้วก็ง่วงมากๆก็เลยขอลงที่โรงแรมนั่นแหละ ส่วนคนอื่นไปเที่ยวต่อ ได้ยินว่ากลับมาอีกทีเกือบเที่ยงคืนแน่ะ

เฮฮากันสุดๆ สังเกตให้ดีมีไวน์อยู่ตรงหน้ากันทู๊กกกกกคน ขวามือนำทีมโดยกัปตันตามด้วย first officer ของเรานั่นเอง

ไวน์เยอะมากๆๆ

อีกมุมของบรรยากาศในร้านค่ะ

หน้าตายิ้มแย้มกันถ้วนหน้า หลังอาหารเต็มท้อง.....

          ขากลับไฟลท์ก็สบายอีกแล้ว ผู้โดยสารไม่เต็มเท่าไหร่เลยนั่งกันเบื่อเลย รู้สึกว่านานมากๆ เสร็จเซอร์วิสกันตั้งแต่สองชม.แรก เหลืออีกตั้งเกือบหกชม. ต้องพยายามเดินตามเคบิน หาอะไรทำไม่งั้นมันจะหลับ เรียกว่าเครื่องถึงอาบูดาบีแทบจะวิ่งออกจากเครื่องเลย เฮ้อ!ถึงซักที.....

ไม่มีอะไรก็นั่งถ่ายรูปกันซะเลยกะเพื่อนคนไทยที่ไปด้วยกัน อยากหลับจิงๆ.....